Message from the heart #1

Ik zit even, in stilte in de tuin, op een warme zachte voorjaarszondag. De zon schijnt, enkele wolken passeren, het waait.  Wat een mooi plaatje.

Twee mensen wandelen in de verte. Zij komen.

Ik kijk naar het hoge gras van het landschap. 

Een golfbeweging. 

Het lijkt op het ritme van de zee, nagebootst door de wind. 

Als je goed kijkt om je heen, in stilte en alle rust,

dan lijkt deze golfbeweging zich te ontvouwen in alles om ons heen.

Alsof alles hetzelfde ritme ademt. 

De seizoenen, de bloemen, die groeien, die bloeien en vergaan. 

Iedere dag is anders, maar het ritme van een in- en uitademing blijft bestaan. 

Zoals hier in dit moment van stilte,

ik geniet van alles dat komt en gaat. 

Een vlinder fladdert voorbij, de vogels zingen hun song. 

Zij komen, en gaan.

Waar woorden wensen vastleggen in de eeuwigheid, 

zoals: voor altijd of misschien zelfs nooit meer. 

Blokkeert het de originele stroom van het ritme, van het komen en gaan. 

Afspraken, beloften, conclusies en overtuigingen. 

Wanneer we lief hebben: voor altijd. Wanneer we haten: nooit weer zien… 

In jouw diepere energetische lagen, wordt dit nooit vergeten, maar opgeslagen en bepaalt dat het ritme van een volgend leven misschien. 

Het werkt door al onze levens, onbegrensd door leven of dood. 

Dát zijn de lessen die we mogen leren. 

De lessen die we onszelf hebben opgelegd. 

Zonder er bij stil te staan, dat het gevolgen heeft.

Terwijl het heling behoeft, om weer zonder oordeel te kunnen zijn, om alles om ons heen oordeel-loos te ervaren. 

De ware schat ligt in het oordeel-loze waarnemen.

Een diepe zucht. 

De boom zwaait. 

Een schilderachtig uitzicht. 

Dat komt en gaat. 

Elke dag is anders, heeft een ander ritme. 

Maar blijft in essentie het ritme van het leven. 

Ik observeerde, ik waardeerde, zonder oordeel, alles om mij heen. 

Ik bedankte, voor deze mooie dag. Ja, ik ben dankbaar.

Maar ik waardeer het des te meer. 

Twee mensen, wandelen in de verte. Zij gaan. 

In dit bewegende schilderij. 

Het hoge gras, dat valt en staat, op de beweging van de wind.  Het riet verderop, waait een andere toon. 

De bomen dansen vandaag een andere dans dan morgen. 

Het is een golfbeweging.

Stroom jij tegen, of beweeg je mee?

Hoe mooi zou het zijn, als je vloeiend mee stroomt op het ritme, de golven van het leven? 

Liefs, 

Lisa Louise