Waarom jouw innerlijke kind helen nog geen zichtbaar bewijs oplevert:

We zijn het massaal gaan doen: het doorvoelen, omarmen, horen en zien van ons innerlijke kind.

Terecht, het is een essentieel onderdeel van wie we zijn. Inmiddels zijn er talloze oefeningen en technieken voor ontwikkeld, die wereldwijd worden toegepast. Want we weten allemaal dat het gewonde innerlijke kind aandacht, steun en heling verdient.

Toch gebeurt het vaak dat, wanneer het innerlijke kind zich tijdens een sessie laat horen, hij of zij (nog) niet helemaal blij is. “Hoe kan dat? Ik heb er al zoveel aan gewerkt!”, is een reactie die ik vaak hoor in mijn praktijk. En ja, ik geloof je gelijk. Maar… heb je naast het zien, horen en voelen ook de onderliggende pijn kunnen loslaten? Heb je écht begrepen waarom jouw innerlijke kind die gebeurtenis ooit als trauma of pijn heeft opgeslagen? 

Begrijp me niet verkeerd, het is enorm moedig dat je naar binnen bent gekeerd. Dat je bent gaan lezen, oefenen, verdiepen en misschien zelfs al hebt gewerkt aan jezelf. Je bent begonnen aan het proces, maar je mag het ook hélemaal afmaken. Als je denkt dat je het inzicht hebt gekregen, probeer dan nog eens dieper in te voelen, naar wat dáár onder ligt. 

In de afgelopen vier jaar als energy practitioner heb ik ontdekt dat het gewonde innerlijke kind vaak niet alleen niet gezien, gehoord of gevoeld wíl worden — maar vooral begrepen, op een diepere laag. Verstopt achter innerlijke muren van ongemak en losgekoppeld van je ware zelf, zit hij of zij daar veilig en van jou ware zelf afgesneden. Want als je patronen wilt doorbreken, dan zul je toch hoe ongemakkelijk dat ook is, uit je veilige, comfortzone moeten stappen.

Probeer daar maar eens doorheen te breken. Want het leven dat jij nu leeft, is gelimiteerd geworden. Door de ervaringen die jij (en jouw innerlijke kind) hebben meegemaakt. Alleen is dit leven niet het enige waarin jouw innerlijke kind muren heeft gebouwd. Die muren bestaan uit lagen van zielsherinneringen, opgebouwd over en door vele levens.

Tot ongeveer je zevende levensjaar bestaat er voor een kind nog geen echte buitenwereld. Alleen de innerlijke beleving. Je hebt je ouders, misschien broers of zussen — zij kunnen slechts een deel bevestigen van wat er in jouw binnenwereld leeft. De rest ervaar je zelf, en dat creëert een innerlijk conflict tussen wat je voelt en wat anderen bevestigen.

Omdat we in die fase moesten leren vertrouwen op de wereld buiten onszelf, is veel van onze innerlijke ervaring ‘on hold’ gezet, oftewel “even opgeslagen, voor later”. En zo begon de bouw van de muur om ons heen.

Die muur verstoort de natuurlijke energiestroom in je systeem. Het vormt een blokkade die, als je hem negeert, zelfs fysieke klachten kan veroorzaken. Maar die muur heeft ooit een functie gehad — hij beschermde je tegen iets wat toen te pijnlijk was om te voelen. Het probleem is: we keren er slechts zelden naar terug. Hoe langer de muur blijft staan, hoe groter het gevoel van schijnveiligheid én hoe sterker het gevoel van afgesneden zijn van jezelf.

Misschien denk je nu: “Als het allemaal zo lastig is, waarom streven we er dan naar? Wat is het doel?” Omdat wanneer het je lukt om je innerlijke kind te bevrijden, je jezelf bevrijdt.

Klinkt cliché, maar het is waar: wanneer jouw innerlijke kind heelt, komt jouw energie weer in beweging. Je voelt meer rust, meer speelsheid en meer vrijheid in wie je bent.

Sterker nog — jouw innerlijke kind is een wijze gids. Wanneer hij/zij geheeld en bevrijd is, wijst het je de weg in dit leven. Your inner guidance comes from your healed inner child.

Waar je ook staat in dit proces — of je net begint of al diepgaand werk hebt gedaan: voel je welkom om een sessie in te plannen. Samen gaan we aan de slag om de muren af te breken en jouw innerlijke kind weer helemaal blij maken.